హృదయం చెక్కిన అక్షరాలు

మా పాదాలకు 

తొడిగిన చెప్పులు

కాలం చెల్లి 

అరుగుతూనే ఉన్నాయి!

మా ముందు తరాలకు

ఊతకర్రలు వారసత్వంగా

అందుతూనే ఉన్నాయి!

అభద్రతా భావంతో

కప్పుకున్న నల్లని కంబళిని

మా భుజాలు 

మోస్తూనే ఉన్నాయి!

దశాబ్దాలుగా నల్లని చీకటి

మా మురికివాడని

కబలిస్తూనే ఉంది.

తరాలు మారుతున్నా

మా చేతులకు తొడిగిన

బానిస సంకెళ్లు చూస్తూ

నట్టింట్లో చమురుదీపం

మినుకు మినుకుమంటూ వెలుగుతుంది.

తనకు తానుగా కాలిపోతూ

అందని చమురువైపు

దీనంగా చూస్తూ!

గడప లోపల నేల

చిత్తడి చిత్తడిగా మారుతుంది

వేదనతో ద్రవించే 

హృదయాన్ని

ఓదార్చ లేని 

కన్నీటి చెమ్మతో!

హృదయం కొత్తగా 

అక్షరాలు చెక్కుతుంది

మా పిల్లల చేతుల్లో

పలకా బలపం 

ఒదిగిపోతుంది.

ఇప్పుడిప్పుడే మా పేటలో

అక్షరాల వెలుగులు 

సరికొత్తగా ప్రసరిస్తున్నాయి.

చీకటి మెల్లిగా 

కనుమరుగవుతుంది.

మా చేతులను బంధించిన 

సంకెళ్లు తెగిపడుతున్నాయి

స్వేచ్చా పవనాలు 

వీస్తూ వుంటే!

- రాము కోలా