జన్మంతా అమ్మ

సూర్యుని తొలి వెలుగు కన్నా 

అమ్మ లేత వెలుగే 

చల్లగా ఇంటిని నిద్ర లేపుతది 

ఇంటి పాచినంత తన చెమటతో 

కడిగేసి అద్దంలా 

మెరిపింపజేస్తుంది

వంట గిన్నెలపై అమ్మ హస్తరేఖల 

ఆనవాళ్లు అరిగిపోతూ 

తళ తళ మెరుస్తాయి 

పిల్లల బట్టలపై ఇస్త్రీ అయి 

అమ్మ చేయి మురిసిపోతది.

వంటింట్లో పొయ్యికాడ 

మసలిపోతూ

ఉడుకుడుకు బువ్వ పెట్టి 

నీ కడుపు నింపుతది

నువ్వు తిన్న తర్వాత 

బాగుంది అనే మాట 

కోసం వేచి చూస్తుంది

అమ్మ కంటి రెప్పల కిందే ఇల్లు 

నిద్రపోతది

అమ్మ గుండె శబ్దంతోనే 

అందరి గుండెలు పలుకుతాయి 

ఒక చెట్టు పలకరింపులా !

అమ్మ మనసు ఆకాశమంత 

ఎప్పటికీ ఒడవని కథ ‘అమ్మ’ !!